Marieke Borren
Bio
I teach an undergraduate course in Political and Social Philosophy at the department of philosophy of the UvA. Additionally, I'm affiliated to the Institute for Genderstudies of th Radboud University Nijmegen as a postdoc researcher, and work as a freelance teacher, editor and writer in philosophy.
I am working in the areas of political philosophy, feminist philosophy, phenomenology and philosophical anthropology. My current research interests include the subjectivity of 'illegal' migrants, human rights and citizenship. In 2010 I obtained my PhD at the department of humanities of the UvA. My dissertation is titled 'Amor Mundi. Hannah Arendt's Political Phenomenology of World'. I have published several articles (both academic, professional andpopular) on Arendt's philosophy and am currently co-writing a book with dr. V. Vasterling (department of philosophy, Radboud University Nijmegen) on Arendt's hermeneutic phenomenology and political anthropology.
I'm currently preparing a postdoctoral research project proposal on the subjectivity of so-called 'illegal' migrants, drawing on the work of Agamben, Arendt, Ranciere and Bernhard Waldenfels. This project is provisionally titled 'Illegal Subjectivity and The Politics of In/Visibility. Re-thinking the Ontological Condition of the 'Illegal' Alien'.
Curriculum Vitae / Résemé
Click on the link below:
CV Borren
Publications and presentations
For a list of publications and presentations, click on the link below:
Publications and presentations Borren
PhD research: Amor Mundi. Hannah Arendt's Political Phenomenology of World
The full text of my dissertation - which I defended on September 9, 2010 - may be retrieved from: http://dare.uva.nl/record/346972
Brief summary
Politics is ‘concerned with the world as such and not with those who live in it’, Hannah Arendt once wrote. In her view, political thinking takes a Gestaltswitch from a focus on Man, social concerns and collective identities, to one on the world. Not just plain hatred of the world, Contemptus Mundi, but also love of Man, Amor Hominis, can inflict harm and catastrophes in politics, she thought. Without our continued care for the world, Amor Mundi, through speech, action, storytelling and judgment, it slowly ceases being a space of freedom and a place in which human beings can be at home. The ethos of Amor Mundi is the basisof Arendt’s non-sentimental, worldly humanism. That human dignity consists in worldliness, is one of the phenomenological paradoxes inwhich Arendt’s work abounds.
In this dissertation, I defend an interpretation of Arendt’s work that integrates its various dimensions, such as political theory, philosophy, historiography, literary theory and her journalistic work, by elaborating and explicating her joining of hermeneutic-phenomenological sources and methods, on the one hand, and shared historical-political experiences, particularly the totalitarian experience, on the other hand. This explication focuses on the pivotal concepts of ‘world’ and ‘worldliness’. My thesis is that Arendt’s work contains a mostly implicit but strong and convincing outline of an as yet not elucidated hermeneutic phenomenology of the political, consisting in concrete analyses of political-historical experiences, aiming at understanding the meaning of these experiences. This perspective implies both a politicization of hermeneutic phenomenology, and the development of a hermeneutic-phenomenological perspective within political theory.
Korte samenvatting in het Nederlands
Politiek ‘heeft betrekking op de wereld en niet op de mensen die haar bewonen’, schreef Hannah Arendt eens. Politiek denken vergt volgens haar een Gestaltswitch van een focus op de Mens, sociale aangelegenheden en collectieve identiteiten, naar een focus op de wereld. Niet slechts haat tegenover de wereld, Contemptus Mundi, maar ook de liefde voor de Mens, Amor Hominis, is in staat is grote schade en rampspoed aan te richten in het politieke domein, meende ze. Zonder onze voortdurende zorg voor de wereld, Amor Mundi, door middel van spreken, handelen, verhalen vertellen en oordelen, houdt het langzaam op een ruimte van vrijheid en het menselijke thuis te zijn. Het ethos van Amor Mundi vormt de basis van Arendts onsentimentele, wereldlijke humanisme.
In dit proefschrift verdedig ik een interpretatie van Arendts werkdie de verschillende dimensies ervan integreert, zoals politieke theorie, filosofie, en geschiedschrijving, door uit te werken hoe zij hermeneutisch-fenomenologische bronnen en methodes verbindt met gedeelde politiek-historische ervaringen, in het bijzonder de totalitaire ervaring. In deze uitwerking concentreer ik mij op de cruciale begrippen ‘wereld’ en ‘wereldlijkheid’. Mijn stelling is dat Arendts werk een grotendeels impliciete maar sterke aanzet bevat voor een niet eerder uitgewerkte hermeneutische fenomenologie van het politieke, bestaande uit concrete analyses van politiek-historische ervaringen, gericht op het begrijpen van de betekenis ervan. Dit impliceert zowel een politisering van de hermeneutische fenomenologie, als de ontwikkeling van een hermeneutisch-fenomenologisch perspectief binnen de politieke filosofie.
Table of contents Amor Mundi
Summary Amor Mundi
Samenvatting in het Nederlands
Lekenpraatje promotie 9 september 2010